اتیسم چیست؟
اوتیسم چیست؟
اختلال طیف اوتیسم (ASD) یک اختلال رشدی–عصبی است که می‌تواند بر ارتباط و تعامل اجتماعی، زبان و رفتارهای کودک تأثیر بگذارد. علائم اوتیسم در کودکان متفاوت است و شدت و نوع آن‌ها نیز می‌تواند از کودکی به کودک دیگر فرق داشته باشد.
مهم ترین علائم اوتیسم در کودکان
نشانه‌های اوتیسم معمولاً در دو حوزه اصلی دیده می‌شوند:
۱. ارتباط و تعامل اجتماعی
❌دشواری در برقراری ارتباط با دیگران
❌تماس چشمی یا استفاده از حالت‌های چهره و حرکات بدن کمتر از حد انتظار
❌دشواری در شروع یا ادامه تعامل و گفت‌وگو
❌پاسخ ندادن یا پاسخ نامتناسب به صحبت و ارتباط دیگران
❌علاقه کمتر به بازی و تعامل اجتماعی با همسالان
❌دشواری در درک احساسات، علایق یا دیدگاه دیگران
۲. رفتارها و علایق محدود و تکراری
▪️تکرار بعضی حرکات یا رفتارها
▪️علاقه شدید و غیرمعمول به موضوع یا فعالیت خاص
▪️اصرار زیاد بر روال‌ها و انجام کارها به یک شکل مشخص
▪️ناراحتی یا واکنش شدید هنگام تغییر برنامه یا محیط
▪️توجه زیاد به بخش‌هایی از اشیا یا حرکات تکراری
▪️تفاوت در واکنش به محرک‌های حسی مانند صدا، لمس، نور، بو، مزه یا حرکت
🔴شدت علائم در کودکان مختلف متفاوت است
اوتیسم یک طیف است؛ بنابراین همه کودکان علائم یکسانی ندارند. در برخی کودکان مشکلات ارتباطی و انعطاف‌پذیری خفیف‌تر است و در برخی دیگر نیاز به حمایت بیشتری وجود دارد.
در تقسیم‌بندی شدت اختلال طیف اوتیسم، معمولاً سه سطح حمایت مطرح می‌شود:
سطح ۱: کودک به حمایت نیاز دارد و ممکن است در تعامل اجتماعی،انعطاف‌پذیری یا سازگاری با تغییرات مشکل داشته باشد.
•سطح ۲: کودک به حمایت قابل‌توجه‌تری نیاز دارد و مشکلات ارتباطی و رفتارهای تکراری بیشتر بر عملکرد روزمره تأثیر می‌گذارند.
• سطح ۳: کودک به حمایت بسیار قابل توجه نیاز دارد و مشکلات ارتباطی و انعطاف پذیری می توانند شدیدتر باشند.
نکته مهم برای والدین: وجود یک یا چند مورد از این نشانه‌ها به تنهایی به معنی اوتیسم نیست. ارزیابی رشد و بررسی دقیق مجموعه رفتارها توسط متخصصان مربوطه برای تشخیص اوتیسم در کودک ضروری است.
این مطلب مرتبط با خدمت یکپارچگی حسی است. برای اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت، صفحه خدمت را ببینید.
